Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/145 K.2015/62

Hakaret suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/06/2011 tarih ve 2011/162 esas, 2011/381 karar sayılı hükmün, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 28/10/2014 gün ve 2013/2304 esas, 2014/10208 karar sayılı kararıyla onanmasına karar verilmiştir.

I- İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/01/2015 gün ve 2011/2911993 sayılı yazısı ile; “İtirazlarımız Suça Sürüklenen Çocuk ... hakkında hakaret suçundan hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi veya süresinde ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin ihtaratın yasaya uygun olmadığı, evvelce başka suçtan verilen erteli hapis cezasının, kamu davasına konu bu dosya üzerinden TCK.'nun 51/7. Maddesi gereğince aynen infazına karar verilemeyeceği hususlarına ilişkindir. Şöyle ki;

1-Mahkemece SSÇ. Hakkında hükmolunan adli para cezasına ilişkin taksitlerin süresinde ödenmemesi halinde TCK.'nun 50/6. Maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının TCK.'nun 50/1. Maddesindeki diğer tedbirlerden birine çevrileceğinin ihtarına karar vermiştir. Mahkemece SSÇ. Hakkında tatbikine karar verilen TCK.'nun 50/6. maddesi ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine ilişkindir. 5271 Sayılı TCK.'nun 106/4.

Maddesi metnine göre ise suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde aynı kanun maddesinin 11. Fıkrasına göre işlem yapılacağının belirtildiği ve bu kapsamda suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödememesi halinde bunun hapse tahvili mümkün olmadığı gibi TCK.'nun 50/1.

Maddesindeki diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin de mümkün bulunmadığı, bu durumda kanunun amir hükmü gereği adli para cezasının 6183 sayılı Kanun hükümlerine göre tahsilinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmaktadır.

Konuyla ilgili yasal mevzuat: A-5237 Sayılı TCK.'nun 50/6. Maddesi " Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesi hâlinde, hükmü veren mahkeme kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verir ve bu karar derhâl infaz edilir. Bu durumda, beşinci fıkra hükmü uygulanmaz."

B- 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. Maddesinin 4. Fıkrası " Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır."

C-5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. Maddesinin 11. Fıkrası " İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir." şeklindedir.

Anılan yasa metinlerinden de anlaşılacağı üzere, çocuklar hakkında hükmolunan adli para cezalarına ilişkin olarak TCK.'nun 50/6. maddesinin tatbiki imkanı yoktur. 5275 Sayılı CGİK.'nun 106. Maddesi dördüncü fıkrasına göre söz konusu adli para cezaları hapse çevrilemeyecek, dördüncü fıkranın, aynı kanun maddesinin onbirinci fıkrasına yaptığı atfa göre ise ödenmeyen adli para cezasının tahsili 6813 Sayılı Kanun'a göre yapılacaktır.

Bu durumda yerel mahkemece Suça Sürüklenen Çocuk Cumali hakkında hakaret suçundan verilen adli para cezasının taksitlerinin süresinde ödenmemesi halinde TCK.'nun 50/6. Maddesinin tatbik edileceğine ilişkin kısmın usul ve yasaya aykırı olduğu kanaatindeyiz.

2- Evvelce başka bir suçtan verilen erteli bir mahkumiyetin, aynen infazına karar verme yetkisi, bahse konu ilamın erteleme süresi içinde işlenen suçun yargılamasını yapan mahkemede olmadığı ve işlenen ikinci suçun yargılamasının yapıldığı dosya üzerinden aynen infaz kararı verilemeyeceği, ikinci suçun yargılamasını yapan mahkemenin ancak erteleme süresi içinde yeni bir suç işlendiğini belirterek ikinci mahkumiyet ilamının ihbarı ile yetinmesi ve sonrasında erteli mahkumiyetin verildiği dosya üzerinden aynen infaza dair CGİK'nın 98 ve 101.

Maddeleri uyarınca itiraz yolu açık bir ek karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerel mahkemece SSÇ. Cumali hakkında Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/326 esas ve 2009/373 karar sayılı ilamının aynen infazına karar verilmesinde de hukuka uygunluk bulunmadığı düşünülmüştür. Yerel mahkemece bu husus nazara alınmayarak yazılı şekilde aynen infaz kararı verilmiştir.

Erteli ilamın verildiği mahkeme ile deneme süresi içinde işlenen suçun aynı mahkemede görülmesi sonucu değiştirmeyecektir. Zira erteli ilamın verildiği dosyadaki mevcut durum verilecek ek kararla yeniden değerlendirilip, TCK.'nun 51/7. Maddesi gereğince itiraz yolu açık bir ek karar ile cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verilecektir. Bu itibarla, yerel mahkemece SSÇ.

Cumali hakkında verilen aynen infaz kararının da usul ve yasaya uygun düşmediği düşmediği değerlendirilmektedir.

Açıklanan bu nedenlerle sanık Cumali hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün Yüksek 5. Ceza Dairesince onanmasına dair kararın yerinde olmadığı değerlendirilmektedir.

II- İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmünün onanmasına dair, Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 28/10/2014 gün, 2013/2304-2014/10208 sayılı kararına ilişkindir. Bu nedenle belirtilen ilamda yer alan diğer hükümler itiraz incelemesinin dışında bırakılmıştır.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itiraz gerekçeleri yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nce suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan verilen 28/10/2014 gün, 2013/2304 esas ve 2014/10208 karar sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

Niğde 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20/06/2011 tarih ve 2011/162 esas, 2011/381 karar sayılı ilamının suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 106/4. madde ve fıkrasında yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenleme ve anılan Kanun maddesinin 11. fıkrası hükmü gözetilmeden, suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi durumunda, TCK'nın 50/1 maddesindeki diğer tedbirlere çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

2-Denetim süresi içinde suç işleyen suça sürüklenen çocuk hakkında; erteli cezanın kısmen veya tamamen infazına ilişkin itiraz yasa yoluna tabi bir karar verme yetkisinin, erteli hükmü veren mahkemeye ait olduğu ve bu hususun, denetim süresi içinde işlenen suçla ilgili yargılamayı yapan mahkemenin hükmüne konu edilemeyeceği gözetilerek, TCK'nın 51/7 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi açısından erteli hükmü veren mahkemesine bildirimde bulunulması yerine erteli hapis cezasının aynen infazına dair hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz nedenleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan kurulan HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.