Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/14925 K.2015/13644

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Suça konu imalatın yapım tarihinin saptanmasına yönelik olarak, bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, suça konu yerin 12.10.2004 tarihinden önce yapılıp yapılmadığı konusunda ayrıntılı bilirkişi raporu alınması ve TCK’nın 184/4. maddesindeki, “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.” hükmü uyarınca, suça konu yerin mücavir alan içinde olup olmadığı, özel imar rejimine tabi bulunup bulunmadığı, ayrıca imalatın 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 5. maddesine göre bina mahiyetinde sayılıp sayılamayacağı, kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) CMK'nın 230. maddesine aykırı olarak, temel ceza belirlenirken, kısa süreli hapis cezasının gerekçe gösterilmeden adli para cezasına çevrilmesi,

b) Kendisini vekille temsil ettiren katılan yararına, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1.maddesi uyarınca vekalet ücreti yerine, dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,