Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/15786 K.2016/6271

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, suç tarihinde ruh sağlığı hastanesinde tedavi görüyor olduğu ve verilen ilaçların kendisini kötü etkilediği şeklindeki anlatımları karşısında, suç tarihi itibariyle TCK'nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı” konusunda varsa tedavi belgeleri, kullanılan ilaçların yazıldığı reçeteler de temin edilerek CMK’nın 74. maddesine göre gözlem altında tutulup usulünce sağlık kurulu raporu alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

1- Sanığın, iş yerinin çift kanatlı kapısının bağlantı yerlerini ezerek ve kilit kısmını kırdığı, ancak alarm sisteminin ikaz vermesi üzerine iş yerinden ayrıldığı, mahkemece de oluşun bu şekilde kabul edildiği anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı ve suç tarihine nazaran TCK'nın 35. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

2- Adli sicil kaydındaki hükümlülüğü nedeniyle koşulları bulunmasına karşın, sanığın cezasının TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,