Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/16217 K.2016/477

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 116. maddesinin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasında, birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada söz konusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır.

Yargılamaya konu somut olayda ise sanığın, Şoförler Cemiyetine ait oto parka giderek burada işçi olarak çalışan şikayetçinin işyeri dokunulmazlığını ihlal etmesinden dolayı dava açıldığı ve cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda açıklandığı üzere niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler açısından söz konusu suçun işlenmesi mümkün değildir. Bu nedenle, suça konu yerin işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu açısından niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat bir yer olup olmadığı tespit edilip, suçun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,