Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/16608 K.2016/775

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olay tarihinde sanığın katılana karşı söylediği kabul edilen, “Evime haciz gelirse, savcılığa da beni verirsen, seni vurmayanın, vurdurtmayanın ...” şeklindeki sözlerinin; TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, önce katılanı telefonla arayarak hakaret etmesi ve katılanın telefonu kapaması üzerine de mesaj göndererek tekrar hakaret ve tehdit etmesi karşısında, eylemlerini zincirleme bir şekilde gerçekleştirdiği için, hakaret ve tehdit suçları bakımından TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Katılanın TCK'nın 6/1-d maddesine göre kamu görevlisi olması ve bu nedenle suçun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmiş olması karşısında; hakaret eyleminin, TCK'nın 125/3-a maddesinde düzenlenen kamu görevlisine karşı görevi nedeniyle hakaret suçunu oluşturmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

4- Hakaret suçundan kurulan hükmün alt sınırının yeterli gerekçe gösterilmeden 1 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

5- Sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan, hakkındaki hapis cezalarının TCK'nın 50/1-f maddesinde düzenlenen kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine çevrilmesi,