Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/16941 K.2016/12192

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve gerekçeli kararın, cezaevinde hükümlü bulunan sanığın vasisine tebliğ edilmesiyle temyiz süresinin başlayacağı, sanığın hükmü temyiz tarihinin öğrenme suretiyle tebliğ tarihi olduğu, dolayısıyla hükme yönelik sanığın yaptığı temyizin, süresinde kabul edilmesinin gerektiği anlaşıldığından, temyiz isteğinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki, müştekinin kendisine müşahede odasında sürekli olarak zorluk çıkarması, su, revir ve telefon ihtiyaçlarına cevap vermemesi, sürekli hakaretlerde bulunması ve seni burdan sürdüreceğim, yakacağım demesi üzerine kendisininde müştekiye küfür edip bardak fırlattığına ve eğer bunları yapmazsan dışarda ben seni yakalayacağım dediğine ilişkin savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre tehdit ve yaralama suçları yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Kasten yaralama suçunun silahtan sayılan cam bardakla ve müştekinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 86/3-c ve e maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,