KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/17035 E., 2017/1034 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Konut dokunulmazlığının ihlali, yaralama
- Hükümler
- Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı" hususunun sağlık kurulu raporu ile saptanması ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,....Devlet Hastanesi’nden verilen 28.11.2012 tarihli, Ruh Sağlığı ve Hastalıkları uzmanının düzenlemiş olduğu rapora dayanılarak eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2- Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Sanığın aşamalardaki beyanında katılanı yaralamadığına ilişkin savunmasının Kumluca Aile Sağlığı Merkezi’nden alınmış olan 28.04.2012 tarihli adli muayene raporuyla doğrulanmış olması karşısında, olayın tarafsız tanığı olan ....’ın soruşturma aşamasında ....’nin ....’yi iteklediğini görmedim.” dediği, kovuşturma aşamasındaki beyanında ise, “sanık müştekiyi iterek duvara yapıştırdı” şeklinde anlatımda bulunduğu anlaşılmakla, tanığın beyanları arasındaki çelişkinin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde hangi anlatıma hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/17035, K. 2017/1034, 1 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama