Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/17207 K.2016/4180

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılanla boşanma aşamasında olan sanık hakkında Saruhanlı İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından sanığa 29.9.2012 tarihinde tebliğ edilen Usulüne uygun olarak Mahkeme tarafında onaylanmamış belgede sanığın katılanla müşterek oldukları konuta 100 metreden fazla gerektiği belirtilmiş ise de; Hükme esas alınan 6284 sayılı Yasa uyarınca Saruhanlı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/84 değişik iş nolu 30.10.2012 tarihinde verdiği tedbir kararında, müşterek konutun münhasıran katılana tahsis edildiği ve bu nedenle, sanığın müşterek konuta yaklaşması yada kullanmasının engellenmesi yönünde her hangi bir kararda verilmediği gözetilmeden; yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,