Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/1759 K.2015/2683

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve suçtan doğrudan zarar gören şikayetçinin katılma isteği konusunda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı dikkate alınarak CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İddia ve savunma dokunulmazlığını hakaret suçunda hukuka uygunluk sebebi olarak düzenleyen TCK'nın 128. ile CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnameye aykırı olarak, "ceza verilmesine yer olmadığına" ilişkin kısım çıkartılıp yerine "Sanığın CMK 223/2-d maddesi gereğince beraatine" ibaresi yazılmak suretiyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/06/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.