Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/17620 K.2017/10103

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın kendisini bir olay nedeniyle karakola götürmek isteyen İlçe Jandarma Komutanlığında görevli müştekiyi tehdit ettiği olayda, eylemin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

2- Sanığın gözaltına alınmak istenen olayla ilgisi olmadığını, kavga edenleri ayırmaya geldiğini belirtmesi ve tanık beyanları ile bu hususun doğrulanması karşısında, bu olaya ilişkin soruşturma dosyasının getirtilip sanığın haksız yere karakola götürülüp götürülmediği belirlenip, hakaret suçu yönünden TCK'nın 129. maddesi, tehdit suçu yönünden ise aynı Kanunun 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- TCK'nın 125/4. maddesi gereğince artırım yapılırken hapis cezasının 1 yıl 2 ay yerine 1 yıl 60 gün olarak belirlenmesi,

4- Hakaret suçundan kurulan hükümde "suçun işleniş biçimi ve sanığın dosyaya yansıyan kişiliği..." gerekçe gösterilerek takdiri indirim yapılmadığı halde, tehdit suçundan kurulan hükümde "sanığın geçmişteki sabıkasız hali dosya kapsamından anlaşılan ilişkileri, fiillden sonraki ve yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları..." gibi gerekçelerle TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılması ve hemen sonrasındaki bentte ise "suçun işleniş biçimi ve sanığın dosyaya yansıyan kişiliği...." gerekçe gösterilerek takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye yol açılması,

5- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hüküm, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,