Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/17864 K.2016/6586

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın niteliğine göre karara karşı; yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE,

2- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden verilen hükmün temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın 28.03.2013 tarihli duruşmada; "İddianamede belirtilen yer yazlık evdir, bir anahtarı vardır o da bende durur, belirtilen evde çoğunlukla ben yaşarım.", soruşturma aşamasında; "Tekneme ikmal yapmak, parkta duran arabamı ve evi kontrol etmek için yanımda arkadaşımla birlikte yazlığa girdik, herhangi bir sorun olmadığını görünce de tekneye geri döndük" yönündeki savunması ve katılanın, "Eşimin tek başına yazlık eve gelip gittiği olurdu, benim buna bir itirazım yoktu" şeklindeki beyanı karşısında konut dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Sanık ile birlikte atılı suçu işlediği iddiası ile hakkında dava açılan sanık ...'un suç kastı değerlendirilmeden ve sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanma koşullarının ne şekilde oluştuğu karar yerinde tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

c- Kabule göre; adli sicil kaydına göre birden fazla sabıkası bulunan mükerrir sanık hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığının denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmemesi,