KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/1907 E., 2015/1026 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat, mahkûmiyet
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’'nun 317. maddesi uyarınca, sanık ...’ın tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak,
Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.
Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.
Yargılamaya konu somut olayda; sanığın duruşma esnasında mahkeme hâkimi olan katılana yönelik "Bu adliyede bir şeyler oluyor, hiçbir dava bitmiyor, özellikle bitirilmiyor, bu kişilerin üst makamdan olmaları nedeni ile bitirilmiyor" şeklindeki sözlerinin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurları oluşmadığı halde hüküm kurulması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/1907, K. 2015/1026, 6 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama