Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/19158 K.2016/2047

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Olayın tanığı olan ...'ın duruşmadaki, sanık ...'in katılan polis memurlarına hakaret etmediği biçimindeki anlatımları ile sanığın aşamalarda hakaret suçlamasını kabul etmediği yönündeki savunmaları karşılanmadan ve de sanığın hakaret suçunu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu CMK'nın 230/1-b maddesine uygun bir şekilde kararda gösterilmeden, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Tanık ...'ın; sanıkların, katılan ...'un kendilerine “kancık” biçiminde söz sarfetmesine tepki gösterdikleri yönündeki anlatımları karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanıklar hakkında her iki suç yönünden alt sınırdan ayrılmaya ve hakaret suçu yönünden aynı zamanda hapis cezasının tercih edilmesine ilişkin yasal, tatmin edici, nesnel gerekçeler gösterilmeden, soyut ifadelerle hapis cezasının tercih edilerek alt sınırdan uzaklaşılmasına karar verilmesi,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,