Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/19284 K.2016/18333

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve uygulanan kanun maddesi TCK’nın 265/4. maddesi yerine 264/4. maddesi olarak yanlış gösterilmiş ise de, sonuca etkili bulunmayan ve maddi yanılgıdan kaynaklandığı anlaşılan bu yanlışlığın yerinde düzeltilebileceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- İcra memuru olan müştekinin, TCK.nun 6.maddesinin "d" fıkrasında açıkça belirtilen yargı görevi yapan kişilerden olmamasına rağmen, aleyhine icra takibi yapılan sanığın eyleminin TCK'nın 265/2. maddesi yerine, 265/1. maddesinde yer alan görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

2- Sanığın, birden fazla görevliye karşı görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi,

3- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

4- TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,