Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/19442 K.2016/9153

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ...'ın çocuklarının sanığın aracını çizmeleri nedeniyle çıkan tartışma sonucunda, sanığın yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında, katılan ...'a yönelik yaralama eylemi nedeniyle, TCK'nın 29. maddesinin uygulanma imkanının tartışılmaması,

2- Seçenek yaptırım öngören yaralama suçunda hapis cezası seçildikten sonra, bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanığın, olay yerinden kaçması üzerine kendisini kovalamaya başlayan polis memuru katılan ...'dan vücut hareketi ile kurtulması sonucunda, katılanın dengesini kaybederek yere düşüp yaralanması biçimindeki eyleminde, sanığın aktif cebir gösteren bir davranışı olmayıp, pasif direnme içeren bu eyleminin, görevi yaptırmamak için direnme suçunun kanuni unsurunu gerçekleştirmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın yalnızca diğer polis memuru katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle yüklenen suçtan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 43/2. maddesine göre uygulama yapılması,

4- Görevi yaptırmamak için direnme ve yaralama suçlarından hükmedilen adli para cezalarının taksitlendirilmesi sırasında, TCK'nın 52/4. maddesine göre taksitlendirme aralıklarının gösterilmemesi,