KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/19552 E., 2016/2389 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- TCK'nın 62. maddesinde öngörülen "failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri" gibi hususlar değerlendirilmeden “suçların işleniş şekli ve sabıka bilgilerine nazaran” biçimindeki yetersiz gerekçe ile takdiri indirimin uygulanmaması,
2- TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına karar verilirken, maddede yer alan sanıkların suç işledikten sonra yargılama sürecindeki pişmanlığı ile sosyal ve ekonomik durumlarının değerlendirme dışı bırakılması,
3- Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanık ... hakkında, TCK'nın 51/1-b maddesi gereğince "suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaat oluşup oluşmadığı" hususu değerlendirilmeden, “suçun işleniş şekli ve sabıkalı kişiliği” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hapis cezasının ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
4- Kabule göre,
a- Hakaret suçunun aleni yer olan cadde üzerinde işlenmesine karşın, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,
b- Görevi yaptırmamak için direnme suçunun sanıklar tarafından birlikte ve birden fazla görevliye karşı gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 265/1-3, 43/2. maddeleriyle hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
c- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/19552, K. 2016/2389, 10 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama