Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/19931 K.2015/1883

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

1) Sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kasıtlı suçtan mahkumiyet sayılamayacağı dikkate alındığında, CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmesi ve dosya içerisinde katılanların ya da kamu zararını belirten bir belge de bulunmadığı nazara alındığında, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, "SSÇ hakkında daha önceden HAGB kararı verildiğinden CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanamayacağına" demek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2) 5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceği hükmü karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 52/4. maddesi ile uygulama yapılırken ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesi yazılmak suretiyle bu maddeye muhalefet edilmesi,

3) Görevi yaptırmamak için direnme eyleminin, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirilmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,