Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/20198 K.2016/19055

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, direnme eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararı kapsamında, her iki müştekiyi de hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, müşteki sayısınca hükümler kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

2- Sanığın engel mahkumiyetinin bulunmaması, geçmişi, suç işleme hususundaki eğilimleri, suçtan sonraki davranışları dikkate alındığında, yeniden suç işlemeyeceği kanaatiyle hakaret ve görev yaptırmamak için direnme suçlarından verilen hapis cezalarının ertelenmesi ile bu suçlarda giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden, "adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden kasıtlı suçtan mahkum olması" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Hakaret suçundan hüküm kurulurken ertelenen hapis cezasının kısa süreli olması nedeniyle TCK'nın 53/4. maddesine göre ayrıca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerekmediği halde yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulurken ertelenen hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle TCK'nın 53. maddesine göre ayrıca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

5- Hakaret suçunda uygulama maddesinin 125/3-a yerine 125/1 olarak gösterilmesi,