KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/20255 E., 2017/331 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanıklara yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Sanıkların görevi yaptırmamak için direnme eylemlerini birlikte gerçekleştirmelerine karşın, sanık hakkında TCK'nın 265/3. maddesi uygulanmamış ve sanık ... hakkında hakaret suçundan hüküm kurulurken sonuç ceza 1 yıl 2 ay 17 gün yerine, 1 yıl 2 ay 5 gün olarak belirlenmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, ayrıca sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında hükmün 2. parağrafında “birden fazla kişiye karşı” yerine “birden fazla kişiyle” yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/20255, K. 2017/331, 11 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama