Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/20395 K.2017/2839

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşabilmesi için kamu görevlisine karşı, görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılmasının gerektiği, somut olayda 24.01.2006 tarihli olay tutanağına göre, tanık ... tarafından karakola getirilen sanığın başka bir olay nedeniyle şikayetçi olması üzerine hastaneye sevk işlemlerinin yapılması amacıyla kimliği istendiğinde, nüfus cüzdanını çıkarıp salona attığı ve polis memuru olan katılanlara “bu kimliği sizin.... sizi yaşatmayacağım, sizi öldüreceğim” dediğinin belirtilmesi karşısında,

sanığın katılanların hangi görevini yapmasına engel olmak için cebir ve/veya tehdit kullandığı denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle karar yerinde gösterilmeden ve eylemin TCK'nın TCK’nın 106/1. maddesinde yer alan tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında TCK'nın 106/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmasına karşın; ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 265/1 maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

3- TCK'nın 3/1. maddesinde açıklanan "suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki "orantılılık" ilkesine uyulmadan, somut olayın özellikleri gözetilip değerlendirilmeden ve gerekçe belirtilmeksizin temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4- Görevi yaptırmamak için direnme suçunun birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

5- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,