Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/20565 K.2016/19606

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin vekalet ücretine hasredildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddeleri uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası; tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasına “beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/5. maddeleri uyarınca, 1.200 TL vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) 13.08.2010 tarihli tutanaktan sanığın, yaş küçüklüğü nedeni ile dosyası tefrik edilen ... ile birlikte kırık cam parçalarıyla müştekilerin üzerine yürüdüklerinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 2010/554 esas sayılı davanın akıbeti araştırılarak, sonucuna göre sanık ... hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanığın eylemini silahtan sayılan cam parçasıyla ve her iki müştekiye yönelik olarak işlemesine karşın TCK'nın 265/4 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması,

c) TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3 fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

d) TCK'nın 53/1-(b) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması,