Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/20841 K.2017/10782

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu kabul etmediği, 30/11/2010 tarihli olay tutanağında sanığa isnad edilen somut bir cebir ya da tehdit eyleminin bulunmadığı, 30/01/2012 tarihli iddianamede eylemin “.... polis merkezine götürülmek istendiğinde “gelmiyorum lan” şeklinde karşılık verdiği ve araca binmekte direnmesi...” şeklinde tanımlandığı, buna göre görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği ve sanığın polislere nasıl direndiği CMK'nın 230/1, b-c maddesine uygun şekilde kanıtlara dayalı olarak açıklanmadan yetersiz gerekçeyle yüklenen suçun oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- İddianame anlatımı ve Mahkemenin kabulüne göre; sanığın “adi şerefsizler” diyerek hakaret ettiği kabul edildiği halde, hüküm kısmında sadece ...'a karşı hakaret eyleminden hüküm kurulması ve TCK. 43/2. maddesinin tartışılmamış olması,

3- Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı olmayan sanık hakkında uygulama maddesinde seçimlik ceza yaptırımı öngören hakaret suçunda gerekçe gösterilmeksizin doğrudan hapis cezasının tercih edilmesi,

4- Kısa süreli hapis cezaları ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4 maddesine aykırı olarak, aynı maddenin birinci fıkrasında yer alan hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,