KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/2117 E., 2015/2237 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
313 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
1- Hakaret suçundan kurulan hükümde;
TCK'nın 61/8. maddesi hükmüne aykırı olarak, aynı Kanunun 125/3-a maddesi uyarınca tercih edilen adli para cezası yıl olarak belirlenip artırım ve indirimler ay üzerinde yapılarak sonuç adli para cezası 80 TL eksik belirlenmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Temel ceza belirlenirken, uygulanan Kanun maddesi “TCK'nın 125/3-a-son maddesi” yerine “TCK'nın 125/3-e-a-son maddesi” olarak yazılmış ise de, temel cezanın alt sınırdan doğru olarak belirlenmesi karşısında, bu yazım hatasının yerinde düzeltilebileceği,
Anlaşıldığından sanık ...’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE hakaret suçundan verilen HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Tehdit suçundan kurulan hükümde ise,
Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/2117, K. 2015/2237, 3 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama