Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/21195 K.2016/9894

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Hakaret suçunun aynı anda üç ayrı kamu görevlisine karşı işlenmesi nedeniyle, bir kez ceza verilip, TCK'nın 43/2. maddesi gereğince bu cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında üçer kez mahkûmiyet hükmü kurulması,

2) Direnme suçunun silahla işlenmesi nedeniyle sanıklar hakkındaki cezalardan artırım yapılırken, hesaplamada yanılgı sonucunda 12 ay yerine 1 yıl 4 ay biçiminde fazla hapis cezasına hükmedilmesi,

3) Sanıklar hakkında TCK'nın 62. maddesinde yazılı takdiri indirim, 50. maddesinde gösterilen hapis cezasına seçenek yaptırımlar ve 51. maddesinde belirlenen erteleme hükümleri ile CMK'nın 231/5 ve devamı maddelerinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken yasal, somut ve ayrıntılı gerekçeler gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan ve soyut gerekçelerle karar verilmesi,

4) Görevi yaptırmamak için direnme suçunun, birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleşmiş olmasına karşın TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasına karar verilmemesi,

5) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,