KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/21590 E., 2016/9939 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Temiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık müdafi tarafından yalnızca sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I- Seçimlik ceza öngören suçlarda önce neden hapis cezası seçildiğinin yasal ve yeterli şekilde açıklanması sonra alt ve üst sınır arasında yine yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel cezanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hapis cezası tercih edilerek hüküm tesisi,
II- Sanığın adli sicil kaydına göre, suç tarihinde kesinleşen kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmaması ve sanığın sabıkasında görünen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, karar tarihi itibariyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile anılan hükmün uygulanmamasına karar verilmesi,
III- Hakaret suçunda alt sınırdan ceza tayin edilmesine karşın, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi,
IV- Kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
V- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/21590, K. 2016/9939, 9 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama