KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/21699 E., 2016/13089 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Haziran 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Görevi yaptırmamak için direnme suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.
Bunun dışında, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunulması durumunda görevli memurların, bireysel özgürlüğü ve beden bütünlüğünü de korunmaktadır. Bu itibarla TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin bir kamu görevlisine karşı göreviyle bağlantılı olarak gerçekleştirilmesi ve görevin cebir ya da tehdit kullanılarak engellenmesi gerekmektedir.
İncelemeye konu olayda, mahkemece mağdur ...'un 5188 sayılı Kanun'un 23/2. maddesi uyarınca özel güvenlik olduğu, bu sebeple kamu görevlisi olarak kabul edildiği ve olayın, mağdurun hastanede görev yaptığı sırada gerçekleştiği belirtilmiş ise de, tüm dosya kapsamında sanığın özel güvenlik olup olmadığına ilişkin belgelerin çalıştığı şirketten getirtilmediğinin, olay tarihinde hastanede görev yapıp yapmadığının ve hastanedeki görevinin nelerden ibaret olduğu ilgili hastaneye sorularak tespit edilmediğinin anlaşılması karşısında, yalnızca mağdurun güvenlik görevlisi olduğu şeklindeki beyanına itibar edilerek,
eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/21699, K. 2016/13089, 13 Haziran 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama