Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/2187 K.2015/2550

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanığın temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret suçunda özel tahrik hükmü olan TCK'nın 129. maddesi yerine, genel tahrik hükmü olan aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanması,

2- Yaralama ve tehdit suçlarından temel cezalar belirlenirken uygulama maddesinin TCK'nın 125/1 olarak gösterilmesi,

3- Yaralama suçunda TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası nedeniyle, sonuç hapis cezası 1 ay 17 gün yerine 2 ay 27 olarak belirlenerek fazla cezaya hükmolunması,

4- Hakaretin karşılıklı olmasına karşın, TCK'nın 129/3. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

5- Mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda TCK’nın 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek aynı Kanunun 50/2. maddesine aykırı davranılması,