Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/22141 K.2016/5786

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede: başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Taraf ve tanık beyanları nazarında müşteki polis memurlarının da karakola davet ettikleri sanığı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, tarafların karşılıklı tahrik oluşturabilecek eylemleri saptanıp, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre sanık lehine TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu birden fazla polis memuruna karşı işlediğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiği gözetilmememesi,

3- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,