KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/22181 E., 2016/5532 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Sanığın savunmasında bir kavga olayında müşteki polis memurunun taraflardan birine vurması üzerine onu uyardığını, bunun üzerine kendisine hakaret ettiğini, olay anında yanında Bekir Yürür isimli şahsın da bulunduğunu, atılı suçu kabul etmediğini belirtmesi karşısında, Bekir Yürür isimli şahsın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatı ile dinlenilmesi ve olayın adliye binasında gerçekleştiğinden olay günü ve yerine ilişkin kamera görüntülerinin temin edilerek sanığın hukuki durumunun taktir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule Göre;
A- Sanığın sabıkasız olduğunun anlaşılması, görevi yaptırmamak için direnme suçunda giderilmesi gereken somut (maddi) bir zararın oluşmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının erteleme kurumundan önce değerlendirilmesinin gerekmesi karşısında, CMK’nın 231/5. maddesindeki diğer hususlar değerlendirilmeden, “erteli hükmün açıklanmasının geri bırakılması imkanı bulunmadığı" biçimindeki, kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
B- Cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenirken, denetime olanak verecek şekilde gerekçeleri gösterilip açıklanmadan denetim süresinin alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/22181, K. 2016/5532, 22 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama