KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/22194 E., 2016/5634 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
1- Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir.
Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması gerekmekte olup, sanık hakkında aynı davada hakaret suçundan kurulan hükümde, müştekilerin beyanından başka herhangi bir delil olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmesine karşın, görevi yaptırmamak için direnme suçunda yukarıda belirtilen hususlara uyulmayarak yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,
2- Kabule göre de;
a- Sanığın eylemini aynı anda birden fazla görevliye karşı gerçekleştirmesine karşın TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b- Sanığın eylemini hakkında HAGB kararı verilen diğer sanıkla birlikte işlediği kabul edilmesine karşın TCK’nın 265/3. maddesinin uygulanmaması,
c- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkması,
d- TCK'nın 53/l-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/22194, K. 2016/5634, 23 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama