Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/22330 K.2016/5835

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın olay tarihinde kapı zillerine basarak çevreye rahatsızlık verdiği ihbarı üzerine olay yerine gelen görevlilerce emniyete getirildiğinde, müştekilere sinkaflı küfür ederek hakarette bulunduğu Mahkeme tarafından kabul edilen somut olayda, polis memuru olan müştekilerin hangi haksız eylemleri nedeniyle suçun tahrik altında işlendiği açıklanmadan sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması ile kabule göre; sanığın savunmasına itibar edilip eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabul edilmesi karşısında, hakaret suçunda özel tahrik hükmü olan TCK'nın 129. maddesi yerine aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanması,

2- Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken uygulanan Kanun maddesinin yanlış gösterilmesi,

3- Seçimlik ceza öngören hakaret suçunda adli para cezasının tercih edilmesi imkanı varken, gerekçesi gösterilmeden hapis cezası tercih edildikten sonra, TCK’nın 50/2. maddesine aykırı biçimde hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,