Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/22661 K.2016/4614

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, olay tarihinde aracı ile ters yönde seyir halinde iken görevli polis memurları olan müştekilerin dur ihtarına uymayarak kaçmaya başladığı, bir süre sonra sanığın aracı ile benzin istasyonuna girerek tekrar geri döndüğü sırada görevli polis memurlarınca durdurulduğu, müşteki ...'nın araç sürücü olan sanığı ve yanında bulunan temyize gelmeyen diğer sanık ...'ı nöbetçi amirliğe götürmek isterken sanığın müşteki ...'nın arkasından gelip saldırarak yere düşürmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yaralama suçundan hüküm kurulması,

2- Adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kasıtlı suçtan mahkumiyet sayılamayacağı dikkate alındığında, CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine objektif koşullar bakımından engel hali bulunmayan sanığın pişmanlığı, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı, buna rağmen sanığın suç işlediği,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun sanık üzerinde etkili bulunmadığı” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,