Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/22872 K.2016/4745

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1- Sanıklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suçun, birden fazla görevliye karşı işlendiği anlaşılmasına rağmen, sanıklar hakkında TCK'nın 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri hükmüne yönelik temyiz incelemesine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanığın tüm aşamalarda, kendisine ait aracın şoför koltuğunun altında bulunan uyuşturucu maddeyi kullanmadığını, söz konusu madde ile kendisinin bir ilgisinin de bulunmadığını savunması ve diğer sanık ...... birlikte yakalandıklarında, uyuşturucu madde kullanıp kullanmadıklarının tespiti için kan tahlili de yapılmadığının anlaşılması karşısında, söz konusu uyuşturucu maddenin kime ait olduğu kesin olarak tespit edilemediğinden sanığın beraati yerine, yetirsez gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

b- Kabule göre de;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan sanık hakkında 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,