Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23142 K.2016/5388

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, “meydana gelen zarar ve tehlikenin fazla olmayışı” biçimindeki, sanık aleyhine bir uygulamaya neden olamayacak gerekçeyle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak fazla belirlenmesi,

2-Sanığın tüm aşamalarda, polis memurlarının olayın en başından beri kendisine hakaret ettiklerini savunması karşısında, sanık hakkında, görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçları açısından TCK'nın 29 ve 129. maddelerinin uygulanmı imkanının tartışılmaması,

3-İddianame anlatımında sanığın yalnızca hakaret sözlerine yer verilmesi, olay tutanağı ve ifade içeriklerinin aksine tehdit ve yaralama eylemlerinden ise bahsedilmemesi karşısında, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı olarak, görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılmamış dava kapsamında mahkumiyet hükmü kurulması,

4-Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının, birden fazla görevliye karşı işlendiği anlaşılmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması,

5-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,