Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23262 K.2016/5912

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Soruştuma aşamasında kolluk tarafından olayın tek tanığı olarak ifadesi alınan ...'ın kovuşturma aşamasında dinlenmeden ve müştekinin sanık ile sanığın eşinin cep telefonu ile konuşurken olayın meydana geldiği, bu sırada sanığın eşinin müştekinin yanında olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın eşi İlkay T.'in ifadesine hiç başvurulmadan; eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

2- Sanığın aşamalarda "müştekinin telefonda kendisiyle lanlı konuşarak sinirlendirdiğini bu yüzden karşılık verdiğini" şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre; görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

4- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun süresi ve kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,