KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/23356 E., 2016/6104 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mart 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın aşamalarda çelişki gösteren savunmalarında ...'ün eşiyle tartışmalarından bahsettiği, ancak sanığın cezalandırılan hakaret ve tehdit eylemlerinin ...'ün anne babası olan katılanlar ... ve ...'e yönelik olduğu gözetilerek, tebliğnamedeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması yönünde bozma isteyen düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret, tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
a. Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığa yükletilen ve seçimlik ceza içeren hakaret suçlarında temel ceza olarak hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek TCK'nın 50/2 ve 58/3. maddelerine aykırı davranılmış,
b. Kamu görevlisine karşı hakaret suçunda hükmedilen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının kısa süreli olmamasına rağmen adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 50/1 maddesine muhalefet edilmiş ise de, belirlenen hususlarda karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/23356, K. 2016/6104, 28 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama