KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/23402 E., 2017/4192 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-) Dosya içerisindeki 30.11.2011 tarihli olay tutanağında, olay tarihinde eşi ile arasında çıkan tartışmada eşinin evdeki sehpayı kırması nedeniyle 155 polis imdat hattını arayarak eşinden şikayetçi olan sanığın, gerekli işlemler üzerine eşinin de polis merkezine gitmesi gerektiğini öğrendikten sonra şikayetinden vazgeçmesi ve eşinin de kendisinden şikayetçi olmaması üzerine sanığın ve görevli polis memurlarının apartmandan çıktıkları,
dışarıda sanığa polis merkezine gelip şikayetçi olabileceği söylendikten sonra sanığın görevli polis memurlarına hakaret içeren söylemleri yanında “ siz kimsiniz ben şimdi sizin müdürünüze gidiyorum” demesi üzerine ekip aracına bindirildiği ve ekip aracında “ ben size yapacağımı bilirim” şeklinde sözler söylediğinin belirtilmiş olmasına rağmen müştekilerin aşamalarda alınan beyanlarında sanığın kendilerini öldürmekle tehdit ettiğini beyan etmiş olmaları karşısında, müştekilerin beyanları ile olay tutanağı arasında oluşan çelişki giderilerek,
müşteki anlatımlarına itibar edilmesi halinde sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümle, 43/2. maddeleri kapsamında tehdit suçunu oluşturacağı, olay tutanağına itibar edilmesi halinde ise sanığın sözlerinin olayın bütünlüğü içerisinde şikayet hakkı kapsamında olduğu ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarının oluşmayacağı dikkate alınarak, tüm kanıtlar birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/23402, K. 2017/4192, 12 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama