Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23419 K.2017/1770

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülememiştir. Ancak;

TCK’nın 232. maddesi, yaralama, tehdit ve sövme gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamaktadır.

Somut olaya ilişkin olarak iddianamede sanığın müşteki ile müşterek yaşadığı evi terk ederek 18 yaşından küçük 6 tane çocuğunu bakıma muhtaç bir halde bırakması biçiminde anlatılan eyleminin, TCK'nın 233/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu ve sanığa müştekiye yönelik olarak aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan ek savunma hakkı verildikten sonra toplanan tüm deliller ve somut olgular birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle kötü muamele suçundan beraat kararı verilmesi,