Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23454 K.2017/680

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre ve emanete alınan eşyalar hakkında karar verilmemiş ise de, zamanaşımı süresi içerisinde karar verilebileceği ve bu konuda temyiz denetimine konu bir hüküm bulunmadığı anlaşılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve sanığın satış yaptığı tezgahta ele geçirilen CD’lere ilişkin bilirkişi incelemesinde, biri dosyamıza konu CD olmak üzere 5 tanesinin incelemelere baz olması açısında karşılaştırmalı ve detaylı olarak analiz edildiğinin belirtilmesi ve 45 adet CD/DVD de cinsel organların açıkça görülebileceği şekilde pornografik kayıt ve resimler içerdiği tespit edildiğinin aktarılması karşısında, bozma görüşündeki tebliğnameye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

Sanığa yükletilen müstehcenlik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK’nın 226/1-c maddesinde düzenlenen müstehcenlik eylemi için öngörülen ceza 6 aydan 3 yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası olarak düzenlenmesine karşın, hükümde temel hapis cezası 3 ay olarak takdir edilerek eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK’nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmemiş ise de, mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re'sen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden, bu hususun bozmayı gerektirmediği,