Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23720 K.2016/9903

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

"Medeni Kanun'un 16. maddesi ve 15.04.1942 gün ve 14/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre, mümeyyiz küçükler kanuni mümessillerinin rızası olsun olmasın doğrudan doğruya şahıslarına karşı işlenmiş suçlardan dolayı şikâyet ve şikayetten vazgeçme haklarına sahip bulundukları ve 15 yaşını bitirmeyen küçüklerin şikâyetlerinden vazgeçmelerinin geçerli sayılmasının ancak mümeyyiz olduklarının raporla saptanmasına bağlı olduğu" gözetilerek,

dosyada mevcut nüfus kaydı bilgilerine göre 16.11.1997 doğumlu olan ve aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan dolayı şikayetçi olmadığını beyan ettiği 25.05.2011 tarihinde 15 yaşını bitirmediği anlaşılan mağdurun ayırtım gücüne sahip olup olmadığının doktor raporuyla tespit ettirilmesi, ayırtım gücüne sahip olmadığı saptandığı takdirde şikâyetten vazgeçmesinin geçerli sayılamayacağı, ayırtım gücüne sahip olduğu saptandığı takdirde şikâyetten vazgeçmesinin geçerli sayılacağı gözetilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,