Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/23754 K.2016/4800

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Anal ve oral yoldan yapılan ya da eşcinsel eğilimli veya grup halinde bulunulan cinsel birleşmelere ait görüntülerin tek başına “doğal olmayan” kavramı içerisinde değerlendirilemeyeceği, bu kavramın cinsel yaşamın içerisinde yeri olmayan, aşağılayıcı veya bütün toplum tarafından da doğal olarak kabul edilmeyen ilişkileri tanımladığı, bilirkişi raporlarının içeriğine göre sanığın eyleminin TCK'nın 226/1. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için, önceki mahkûmiyetin hapis ya da adli para cezası niteliğinde olması gerektiği gözetilmeden, sanığın adli sicilinde yer alan kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına ilişkin kaydın tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,