Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/24560 K.2016/10372

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyizin kapsamının hükmün açıklanmasına ilişkin verilen 04.12.2012 tarihli ek karara ilişkin olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya içeriğine göre, sanığın, öz çocuğu olan mağdura harçlığını temin etmesi için sokakta dua kartı sattırması biçimindeki eyleminde, mağdurun yetişmesine yönelik olumsuz davranışlarını disipline etmek amacıyla kötü muamelede bulunmadığı göz önüne alındığında, sanığın eyleminin TCK’nın 232/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,