Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/24613 K.2016/7298

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Oluşa göre, suça konu görüntülerin internet aracılığıyla yayınlanması şeklinde gerçekleştiği iddia ve kabul edilen eylemin, TCK'nın 226/5. maddesinin ihlali niteliğinde olduğu ve sanığın bu madde uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında suçun nitelenmesinde yanılgıya düşülerek TCK'nın 226/3. maddesinden hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise,

a) Sanığın eyleminin birbirinden bağımsız olmayan hareketlerden oluştuğu ve dolayısıyla tek hareketli suç olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 43. maddesi uygulanarak sanığa verilen cezanın artırılması,

b) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,