KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/24661 E., 2017/3377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Fuhuş
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir, Ancak;
1- Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçu inkar etmesi, sanığa ait masaj salonuna müşteri olarak gelen tanıkların soruşturma aşamasında; mağdurların ek ücret alarak kendileri ile fuhuş yaptıklarını belirtmelerine rağmen, kovuşturma aşamasında bu ifadelerini kabul etmemeleri, mağdurlardan...'nin soruşturma aşamasında tanıkla ek ücret karşılığı fuhuş yaptığını, ancak sanığın bu konuda bilgisi olmadığını, kovuşturmada ise bu ifadesinin doğru olmadığını, mağdur ...'in ise tüm aşamalarda sanığa ait masaj salonunda ücret karşılığı gelen müşterilerle fuhuş yapmadığını beyan etmeleri dikkate alındığında, sanığın savunmasının aksine,
fuhuşa aracılık, yer temini, mağdurları fuhuşa teşvik veya fuhuştan kazanç elde ettiği hususlarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde kesin ve inandırıcı delillerle anlaşılamaması karşısında, sanık hakkında müsnet suçtan beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağı ortadan kalkmış ve yine aynı Kanunun 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/24661, K. 2017/3377, 27 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama