KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/24795 E., 2015/3111 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Fuhuşa teşvik ve aracılık
- Hükümler
- Ret, mahkumiyet
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizinde,
Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen kararın, sanık müdafiine usulünce tebliğine rağmen yasal süresinde temyiz edilmediği, yasal süresinden sonra sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine de temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ret kararının da sanığa tebliğ edildiği, sonra verilen dilekçelerin 'temyizin reddi kararının temyizi” niteliğinde kabul edilmesi gerektiği, sonuç olarak reddin temyizinin de süresinden sonra yapıldığı,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiilerinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanıklara yükletilen fuhuşa teşvik ve aracılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Sanıkların, mağdurların değişik zamanlarda ayrı ayrı birden fazla kişi ile fuhuşuna aracılık ettikleri sabit olması nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükmünün uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozmayı gerektirmediği,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/24795, K. 2015/3111, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama