KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2015/25383 E., 2016/7748 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Yaralama, hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
- Hükümler
- Temyiz isteminin reddi, mahkumiyet
Karar Metni
439 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Katılan sanık ... hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,
2- Katılan sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararın temyizinde;
12.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, süresinden sonra 04.02.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından CMUK'nın 317. maddesi uyarınca katılan sanık ...'ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
3- Katılan sanık ... hakkında katılan ...'e hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanığın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
4- Katılan sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Olay tarihinde katılan sanık ...'un nişanlısı olan tanık ... ile İlçe Emniyet Müdürlüğü binası önünde tartıştıkları sırada, polis memuru olan ...'ın şahısların yanına gelerek tanık ...'a olumsuz birşey olup olmadığını sorup tanık ...'ın olmadığını söylemesine rağmen şahıslar arasına girmesi sonucu, katılan sanık ...'un bu duruma sinirlenip katılan sanık ...'ı yakasından tutup ittirmesi sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralaması şeklinde gelişen somut olayda;
tarafların nişanlı olmaları nedeniyle katılan sanık ...'ın resen müdahale etmesi gereken bir durum olmadığı ve olayla ilgili tanık ...'ın bir şikayetinin de bulunmadığı gözönünde bulundurulduğunda, polis memuru olan katılan sanık ...'ın görevi olmamasına rağmen olaya müdahale ettiğinin anlaşılması karşısında, katılan sanık ...'un eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurlarını oluşturmadığı gözetilmeden ve yaralama suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususları da tartışılmadan, yazılı şekilde direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2015/25383, K. 2016/7748, 14 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama