Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/2581 K.2015/3405

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve sanığın Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne hitaben yazdığı dilekçesinin temyiz istemi olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

1) Akıl hastalığı nedeniyle kendisine, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanan sanığa, müdafii hazır bulundurulmadan savunma yaptırılması ve karar duruşmasında hazır bulunan sanık müdafiine son söz hakkı verilmeyerek anılan Kanunun 216/3. maddesine aykırılık yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Kabule göre de; Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmadığı saptanan sanığın, savunması tespit edilip, yükletilen suça ilişkin tüm kanıtlar gösterilip tartışıldıktan sonra, suçun kanıtlanması halinde TCK'nın 32/1 ve 57. maddeleri uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunması, kanıt bulunmaması halinde ise beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına ve güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,