Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/25894 K.2016/7759

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Katılan ...'in kovuşturma aşamasında 31.10.2013 havale tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçtiğini belirtmesi ve sanığın 22.11.2013 tarihinde alınan savunmasında şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiğine ilişkin beyanı karşısında; sanık hakkında kovuşturulması şikayete tabi olan hakaret suçundan açılan kamu davasının TCK'nın 73. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Yargılamaya konu somut olayda; sanığın katılan hakkında yayınladığı haberde “...programda partneri olan katılanı kalçasından kavradığı, katılanın TRT' ye girişi ile hala görev yapması ile ilgili bazı şaibeler barındırdığının konuşulduğu...” şeklindeki ifadeler bir bütün olarak değerlendirildiğinde, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,