Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/26253 K.2016/11180

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın aşamalardaki savunmalarında,katılanın ... ve ...'a ''... kayınvalidesinin altınlarını çalarak, bunları satmaktan tutuklanacak'' şeklinde sözler söylediğini, bu duruma sinirlenerek katılana söz konusu mesajları çektiğini belirtmesi karşısında, ... ve ...'ın tanık sıfatıyla dinlenerek, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip, eylemlerin öncelik sonralık ilişkisi de gözetilerek, sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK’nın 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanunun 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, ''TCK'nın 61. maddesi gereğince, suçun işleniş biçimi, benzer suçtan sabıkalarının bulunması'' şeklindeki yetersiz gerekçeyle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak fazla belirlenmesi,

3- Sanığın hakaret içerikli üç adet mesaj atmaktan ibaret eylemine ilişkin TCK'nın 43/1. madde ve fıkrasının uygulanması sırasında ½ oranında artırım yapılması suretiyle TCK'nın 3. maddesinde düzenlenmiş olan fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesine aykırı davranılması,

4- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,