Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2015/26263 K.2016/3465

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, “kızının X-ray cihazından geçerken cihazın uyarı vermesi üzerine, infaz koruma memuru olan mağdur ...'ın isteği üzerine elbisesinin metal düğmelerini koparmak zorunda kalması ve bu sebeple kıyafetinin üzerinde durmaması ve bu sebeple yanında ağlamaya başlaması nedeniyle sinirlenerek bağırmaya başladığı” yönündeki savunması ile 17.06.2005 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Hükümlü ve Tutukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkındaki Yönetmeliğin “Ceza infaz kurumlarına girişte arama” başlıklı 6. maddesindeki, “Ceza infaz kurumu görevlileri ve dış güvenlik görevlileri dahil olmak üzere, sıfat ve görevi ne olursa olsun,

ceza infaz kurumlarına girenler duyarlı kapıdan geçmek zorundadırlar.

Bu kişilerin üstleri metal dedektörle aranır, eşyaları X-ray cihazından veya benzeri güvenlik sistemlerinden geçirilir, ayrıca şüphe halinde elle aranır.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, olayda görgüye dayalı bilgileri olan sanığın kızı, eşi ile infaz koruma memurları ve jandarma görevlilerinin, sanığın iddiasına yönelik olarak beyanlarının alınmasından sonra TCK'nın 129. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,